Sharpe oranınızı anlamak
İyi bir Sharpe oranı için resmi bir düzenleyici eşik yoktur, ancak aynı dönem üzerinden ölçülen portföyleri karşılaştırırken yatırım uygulamasında aşağıdaki pratik kural aralıkları yaygın olarak kullanılır.
| Sharpe oranı | Yaygın yorumlama |
|---|---|
| ≥ 1,0 | Yaygın olarak iyi olarak tanımlanır — oynaklık birimi başına en az bir birim fazla getiri |
| 0,5 – 1,0 | Yeterli — pozitif riske göre ayarlanmış getiri, ancak risk birimi başına daha az fazla getiri |
| < 0,5 | Zayıf — alınan oynaklığa göre az veya hiç fazla getiri yok (portföy risksiz oranın altında performans gösterdiyse negatif) |
- İyi/yeterli/zayıf eşikleri, düzenleyici veya akademik standartlar değil uygulayıcı pratik kurallarıdır; uygun kıyaslamalar varlık sınıfına, stratejiye ve piyasa rejimine göre değişir.
- Sharpe oranı standart sapmayı kullanır; bu, yukarı yönlü oynaklığı aşağı yönlü oynaklıkla aynı şekilde cezalandırır ve getirilerin yaklaşık olarak normal dağıldığını varsayar — düzgün getirilere ama nadir büyük kayıplara sahip stratejilerin kalitesini abartabilir.
- Sharpe oranları yalnızca aynı zaman dönemi ve sıklıkta hesaplandığında karşılaştırılabilir; yıllıklandırılmış ve aylık Sharpe oranları doğrudan karşılaştırılamaz ve geçmiş oranlar gelecekteki performansı tahmin etmez.
Sharpe oranı nedir?
Sharpe oranı, bir yatırımın fazla getirisini — Hazine bonoları gibi risksiz bir kıyaslamanın üzerindeki getirisi — getirilerinin standart sapmayla ölçülen oynaklığıyla karşılaştıran riske göre ayarlanmış bir getiri ölçütüdür. Bir yatırımcının alınan her birim risk başına ne kadar ödül aldığı sorusunu yanıtlar ve farklı risk seviyelerine sahip portföylerin ortak bir ölçekte karşılaştırılmasına olanak tanır.
William F. Sharpe, ölçütü 1966'da Journal of Business'ta yayımlanan bir makalede tanıttı; başlangıçta buna ödül-değişkenlik oranı adını verdi; finans mesleği daha sonra Sharpe oranı adını benimsedi. Sharpe, daha sonra finansal varlık fiyatlandırma teorisi üzerindeki çalışması için 1990'da Nobel İktisat Anı Ödülü'ne layık görüldü.
Sharpe oranı, risk ölçütü olarak toplam oynaklığı (standart sapma) kullandığı için, yukarı ve aşağı yönlü hareketlere aynı şekilde davranır. Geniş çapta çeşitlendirilmiş portföyleri karşılaştırmak için en uygunudur; Sortino oranı (aşağı yönlü sapma) ve Treynor oranı (beta) gibi ilgili ölçütler, diğer kullanım durumları için risk paydasını değiştirir.
Bu Sharpe oranı hesaplama aracı nasıl kullanılır
- Portföyün yıllık getirisini yüzde olarak girin — değerlendirilen yatırımın gerçek veya beklenen getirisi.
- Aynı dönem için risksiz oranı girin, genellikle kısa vadeli ABD Hazine menkul kıymetlerinin getirisiyle temsil edilir.
- Portföyün getirilerinin standart sapmasını yüzde olarak girin — getirilerin ortalamaları etrafında ne kadar dalgalandığının ölçüsü.
- Sharpe oranını ve fazla getiriyi okuyun; daha yüksek oranlar oynaklık birimi başına daha fazla fazla getiri kazanıldığını gösterir.
Sharpe oranının arkasındaki formül
Sharpe oranı, fazla getiriyi — risk almanın karşılığını — izole etmek için portföy getirisinden risksiz oranı çıkarır, ardından bu fazlayı getirilerin standart sapmasına böler. Sonuç, boyutsuz bir sayıdır: oynaklığın her yüzde puanı başına kazanılan fazla getiri.
Örneğin, risksiz oran %3 iken %8 getiri sağlayan bir portföyün fazla getirisi 5 yüzde puanıdır; %12'lik bir standart sapmayla, Sharpe oranı (8 − 3) ÷ 12 ≈ 0,417'dir. Oranın anlamlı olması için üç girdinin de aynı zaman dönemini (tipik olarak yıllıklandırılmış) kapsaması gerekir.
Sık yapılan hatalar
- Farklı zaman dönemleri veya sıklıklarda hesaplanan Sharpe oranlarını karşılaştırmak — aylık bir Sharpe oranı, dönüşüm yapılmadan yıllıklandırılmış bir oranla karşılaştırılamaz.
- Oranı bir tahmin olarak ele almak; geçmiş (veya varsayılan) risk ve getiriyi özetler ve gelecekteki performansı tahmin etmez.
- Standart sapmanın gerçek aşağı yönlü riski olduğundan düşük gösterdiği opsiyon satma stratejileri gibi yüksek çarpık veya kalın kuyruklu getiri dağılımlarına sahip stratejilere uygulamak.
- Farklı bir dönem veya para biriminden bir risksiz oranla nominal bir portföy getirisi gibi uyuşmayan girdiler kullanmak, bu da fazla getiri payını bozar.
- Tek bir eşiğin evrensel olarak geçerli olduğu varsayılarak çok farklı varlık sınıfları veya stratejiler arasında Sharpe oranlarını karşılaştırmak — bağlam ve emsal grubu karşılaştırması önemlidir.
Sıkça Sorulan Sorular
İyi bir Sharpe oranı nedir?
Yaygın yatırım uygulamasında, 1,0 veya üzeri bir Sharpe oranı genellikle iyi olarak tanımlanır, 0,5 ile 1,0 arası yeterli, 0,5'in altı ise zayıf olarak tanımlanır. Bunlar resmi standartlardan çok uygulayıcı pratik kurallarıdır ve makul kıyaslamalar varlık sınıfına, stratejiye ve ölçüm dönemi boyunca piyasa ortamına göre değişir.
Sharpe oranını kim icat etti?
William F. Sharpe, ölçütü 1966'da Journal of Business'ta yayımlanan 'Mutual Fund Performance' başlıklı bir makalede tanıttı ve buna ödül-değişkenlik oranı adını verdi. Sharpe daha sonra finansal varlık fiyatlandırma teorisine katkıları için 1990 Nobel İktisat Anı Ödülü'nü aldı.
Sharpe oranı negatif olabilir mi?
Evet. Portföyün getirisi risksiz oranın altında olduğunda negatif bir Sharpe oranı oluşur; yani yatırımcı oynaklık üstlendi ama risksiz bir alternatiften daha az kazandı. Negatif Sharpe oranlarına göre portföyleri sıralamak sorunludur, çünkü düşük performans gösteren portföyler arasında daha yüksek bir standart sapma, daha iyi performansı göstermeden oranı daha az negatif yapar.
Sharpe oranında hangi risksiz oranı kullanmalıyım?
Risksiz oran, değerlendirilen portföy getirisinin dönemi ve para birimiyle eşleşmelidir. ABD doları portföyleri için, kısa vadeli ABD Hazine bonolarının getirisi yıllık hesaplamalar için en yaygın vekildir, çünkü Hazine menkul kıymetleri geleneksel olarak temerrüt riskinden arınmış kabul edilir.
Sharpe oranı ile Sortino oranı arasındaki fark nedir?
Sharpe oranı fazla getiriyi toplam standart sapmaya böler, yukarı ve aşağı yönlü oynaklığı eşit şekilde cezalandırır; Sortino oranı ise fazla getiriyi yalnızca aşağı yönlü sapmaya böler, yalnızca bir hedefin altındaki getirileri cezalandırır. Sortino oranı, yukarı yönlü oynaklığın bir dezavantaj olarak görülmediği asimetrik getiri dağılımlarına sahip stratejiler için bazen tercih edilir.
Kaynaklar
- Sharpe WF. Mutual Fund Performance. Journal of Business, 1966;39(1):119–138.
- Sharpe WF. The Sharpe Ratio. Journal of Portfolio Management, 1994;21(1):49–58.
- CFA Institute. Portfolio Risk and Return — CFA Program Curriculum. cfainstitute.org.
- U.S. Securities and Exchange Commission, Investor.gov. Assessing risk and investment performance. investor.gov.